جشن چهار شنبه سوری،این جشن کهن فرهمند کیان و نیاکانمان بر شما ایرانیان فرخ سرشت و نکو کردار فرخنده و ایدون باد.

این جشن کهن و زیبا را با آداب زیبا و یکتایش پاس می داریم و با مراسم نمونه اش برقرار می داریم تا همواره فرهنگ اصیل ایرانی سرزنده و پایدار و جاوید بماند

جشن آتش- جشن شادی- جشن نور                    گاهِ آتش بازی و شامِ سرور
آتشِ زرتشت و نور ایزدی                                       پرتوی از بارگاهِ سرمدی
از اهورایی که شادی آفرید                                   در پناهش مهر و نیکی شد پدید
رمزٍ آتش پاکی  و روشنگری                                 سرخی و  گرما  و   شادی پروری
یادگاری از کهن آیین ما                                         روزگارانِ خوش و شیرین ما
آری امشب جشن سوروآتش است                      جشنِ رقص شعله های سرکش است
هموطن ای یارِ هم پیمان من                                زنده کن این جشن و آیین کهن
خیز و از آتش تو سرخی وام گیر                           کام  دل از گردش ایام گیر    
باید امشب از غم و زردی گذشت                          همچو شاخی در بهاران سبز گشت
کم کمک - چاووشی شاد بهار                              دامن افشان – می‌رسد از کوهسار
چشم تا برهم زنی عید آمده                                 روزِ خوب جشن جمشید آمده
فروهرها- میهمانت می‌شوند                                همنشین مهربانت می‌شوند
ای درخت سرفراز آریا                                           ای به دردِ مام  میهن آشنا
هر کجای این جهان داری سرا                               گوش کن با جان و دل پند مرا
ما همه از یک تبار و ریشه‌ایم                                پیروان نیکی اندیشه‌ایم
مهد ایران ریشه و ما شاخه سار                           بهر ماندن ریشه باید استوار
ور نه در توفان سرای روزگار                                 شاخه ساران را نمی‌ماند قرار
لیک اگر روزی من و تو ما شویم                            جنگلی سبز و گشن می‌پروریم
مهرِ میهن  در سرشت و جان ما                            تا ابد پاینده باد ایران ما

بانو هما ارژنگی